Hanna Zomerplaag

Pianodocent

Hanna horizontaal

Hanna

Over Hanna

Hanna Zomerplaag (1999) is op vijfjarige leeftijd begonnen met pianospelen. Op haar achtste heeft ze haar basisschool vervolgd op de Kathedrale Koorschool te Utrecht. Daar kreeg ze, naast regulier onderwijs en muziekonderwijs, pianoles van Paul van der Woude. In 2016 heeft ze op het Utrechts Conservatorium de vooropleiding gevolgd bij o.a. Henry Kelder en is ze in 2018 begonnen aan de bachelor Klassiek Piano. Momenteel studeert ze bij Klára Würtz.

Wanneer werd je gegrepen door muziek?

Muziek was iets wat ik al vroeg ontdekte. Volgens mijn ouders kroop ik op mijn derde regelmatig achter de piano van mijn vader en ging ik met een heel serieus gezicht noten indrukken en nu, bijna twintig jaar later, doe ik dat nog steeds iedere dag met veel plezier. Muziek grijpt mij nog altijd en ik leer elke dag weer nieuwe dingen en krijg de kans om met veel mensen muziek te maken op verschillende manieren, wat mij erg blij maakt.

Wat is het belangrijkste dat je zelf hebt geleerd?

In de afgelopen jaren heb ik veel geleerd dat het oké is om vertrouwen in jezelf te hebben en jezelf te accepteren, ook als je vindt dat je gefaald hebt omdat je fouten maakt. Op die manier kan je accepteren meer jezelf zijn en daardoor jezelf makkelijker uiten in muziek op een manier waarop jij dat wil. Dat is voor mij belangrijk om een zo nauw mogelijke band met de muziek te hebben.

Wat wil je leerlingen meegeven?

Ik wil graag aan leerlingen laten zien dat muziek meer is dan een vaardigheid die je kan leren; het is iets wat je eigen kan maken en waar je meer creativiteit in kan stoppen dan je denkt. Ik wil leerlingen de veelzijdigheid van muziek laten zien, zodat ze de middelen hebben om zelf de muziek te creëren op een manier zoals zij dat willen.

Wat is je favoriete muziek?

Het hangt een beetje van mijn stemming af, maar ik luister in het algemeen graag naar pianowerken en kamermuziekstukken van Beethoven, Brahms, Schubert, Liszt, Debussy, Ravel, Shostakovich en nog vele anderen die ik wel kan opnoemen als je ernaar vraagt. Ik dans ook weleens (ik kan niet dansen) met mijn zusje op gekke indie rockmuziek of populaire muziek uit de jaren ‘60/’70 waar je wel op móét dansen. Verder kan ik heel veel Nederlandse popliedjes die voor 2012 zijn gepubliceerd meezingen door mijn jeugd gespendeerd te hebben aan het luisteren naar de radiozender 100%NL.

Waar word je verder blij van?

Concerten, musea, de geur van citroen, boeken, lange wandelingen door het bos, planten, katten, zonsop– en ondergangen, vrienden, koffie, de combinatie koffie-vrienden, urenlang haken terwijl ik slechte films kijk, spelletjes spelen, koken/bakken en waarschijnlijk nog wel wat meer.